Wat ons altijd goed doet, is dat abonnees langskomen om even de complimenten door te geven, niet alleen in algemene zin, maar ook specifiek met verwijzing naar artikelen. Hoewel beurzen onverkort een behoorlijke aanslag op je lichamelijk gestel plegen - lange dagen staan, altijd te warm -, geven die commentaren je steeds nieuwe energie.

Een adverteerder is danig is zijn nopjes, omdat we zijn product via inmiddels twee grote artikelen niet alleen voor, maar ook óver het voetlicht hebben gebracht. Voor ons als redactie was het ethisch verantwoord hieraan zoveel aandacht te schenken, omdat het product zowel een belangrijke promotie is voor hout als een essentiële bijdrage levert aan duurzaam bouwen oftewel de instandhouding van onze planeet.

Een vertegenwoordiger namens Maleisië komt langs, met wie ik vorig jaar een persreis naar dat land heb gemaakt. Ook dat verwarmt het hart: weer even iemand zien met wie je een paar weken bent opgetrokken. Als ik het goed begrijp, is de PEFC-certificering van Maleisië, die begin 2009 werd verwacht, opgeschoven naar eind dit jaar, voornamelijk omdat PEFC International het eigen systeem nog eens grondig aan het doorlichten is.

En ja, we doen ook zaken. Heel relaxt en jongensachtig zitten we met een directeur, twee managers en een pr-man in onze opslag tussen de dozen en de rommel met broodjes en blikjes fris geanimeerd te deliberen. Een van de managers hoort er niet eens bij - die is van een heel ander bedrijf -, maar mag toch gewoon aanschuiven en is een aanwinst voor het meerstemmig koor.

De kogel is in geen tijd door de kerk: we sluiten twee contracten af voor het najaar, een periode waarvoor iedereen vreest of er dan toch wel wat in de orderportefeuille zit. Het Houtblad doet daar niet aan mee, we behoren gewoon tot de onmisbare bedrijven.