Soms heb je van die dagen. Het zit allemaal niet mee, je wilt niet zijn waar je bent. Je weet niet waar je wel wilt zijn. Je wilt weg. Als is het maar voor 12 minuten.

Hé, wat is dat nou? Ik denk dat dat uw eerste reactie is toen u vandaag voor het eerst onze site bezocht. En inderdaad, we hebben een restyling gedaan en de mogelijkheden van de website uitgebreid.

Het mocht (nog) niet zo zijn: tijdens de Nationale Houtdag op 1 december jl. wilde minister Jacqueline Cramer de houtsector weliswaar complimenteren en prijzen met het actieplan Bewust met Hout, maar een verlaging van de btw op bouwmaterialen zoals houthandel en timmerindustrie in de vorige aflevering van Het Houtblad graag wilden zien, zat er niet in.

Het voordeel als je vroeg op vakantie gaat is de rust op je vakantiebestemming. Want de rest van de wereld moet nog arriveren. Het nadeel bij terugkomst is de rust op je werk, want iedereen is juist vertrokken naar de costa, het eiland of de camping. Mijn mailbox is opgedroogd en de postzak is zo leeg dat de besteller vandaag het jute geval helemaal maar niet is komen brengen. Morgen weer een dag.

Maandag stokte het bezoekersaantal op bijna 8.000, dinsdag werd de 17.000 gehaald en naar mijn eigen inschatting zou gisteren wel eens doorgeschoten kunnen zijn naar 26.000. Het was een constante mensenzee die ik voorbij zag schuifelen.

Okee, het bezoek moet de eerste dag altijd een beetje op stoom komen. Het is tenslotte maandag. Op de beursvloer in Utrecht was het in de ochtend dan ook niet al te druk, in de middag trok het iets aan. Maar feitelijk kun je op zo’n eerste dag nog niets zeggen over het verdere verloop.

De entreekaart zit in mijn jasje. De laatste spullen voor de stand worden verzameld en verstuurd en dan kan maandag 9 februari 2009 het circus weer beginnen: de Internationale Bouwbeurs in de Jaarbeurs in Utrecht.

In de nacht van zaterdag 29 op zondag 30 november 2008 beleefde Sneek de wereldprimeur van de plaatsing van de eerste verkeersbrug van accoyahout. Het filmpje van fotograaf Marcus Koppen toont de plaatsing. Zie ook het fotoverslag van zijn hand op deze site.

Als redacteur van een geschreven medium moet je eigenlijk altijd maar afwachten of de woorden die je kiest voor je boodschap goed aankomen bij je lezer. Over het algemeen is de sector waarvoor wij schrijven (architectuur, aannemerij, projectontwikkelaars, houthandel en houtverwerkende industrie) niet erg van de reactie. Dat is enerzijds goed, want als je een echte blunder maakt reageren mensen wel, maar anderszins maakt je dat als weblogger ook wel lui. Het Houtblad moet verschijnen, maar een weblog is toch meer afhankelijk van de tijd en de aandacht die je eraan spendeert.

Toen het eerste exemplaar van het inmiddels ter ziele gegane Europese houtarchitectuurtijdsschrift Building Europe ter perse ging, ben ik speciaal naar de drukker gegaan om de muur van papier te aanschouwen die nodig is om 130.000 tijdschriften te drukken. Met kinderlijk plezier liep ik langs deze bijna 5 meter hoge en twee pallets brede muur offset-vellen die een groot deel van de drukkerij in beslag nam. Ik moet nog ergens de foto's hebben: het was de grootste berg nieuw papier die ik ooit heb gezien.