U bent hier: Home > Nationale Houtdag

Maquette expositie

                                          

Tijdens de Nationale Houtdag kunt u een bezoek brengen aan de maquette expositie. Deze expositie is een nieuw en uniek onderdeel. Hier kunt u kennis maken met diverse projecten van Nederlandse architecten die hout en/of plaatmateriaal in hun projecten hebben verwerkt.

Eén van de architecten die deelneemt aan de maquette expositie zal tijdens het programma over het project vertellen. Inmiddels heeft u bepaalt wie dit is! Bedankt voor uw stem.
Bent u nieuwsgierig naar de winnaar? Meld u dan snel aan voor de Nationale Houtdag en zet 1 december in uw agenda!

Bekijk hieronder de deelnemende projecten:

1. Artworks - Dijkhuis Zwartewaal
2. Emma architecten - Kantoorgebouw DK23
3. Commandeur Haumann architecten - Verandawoning Almere-Poort
4. Ingenieursbureau Boorsma - Berging Boorsma Drachten
5. Jeanne Dekkers Architectuur - Brandweerpost Houten
6. Mecanoo architecten - Villa Wageniningen
7. Tangram Architecten - De Vier Seizoenen
_____________________________________________________________________________________

Architect: Art Nieuwpoort
Project: Dijkhuis Zwartewaal

In de polders ten zuiden van Rotterdam wordt gewerkt aan de realisatie van een nieuwe Buitenplaats, waarvan de woning recent is opgeleverd. De Buitenplaats is/wordt gerealiseerd op een voormalig agrarisch perceel waar de opdrachtgever is opgegroeid. Het betreft een transformatie van agrarisch gebied naar woonbestemming. Naast het thans gerealiseerde woonhuis is het ontwerp voor een poolhouse gereed, en wordt gewerkt aan de realisatie van een atelier/logeerhuis. Een tuin-/ en landschapsontwerp van Bart Hoes verbindt de verschillende bebouwing en plaatst deze in een nieuwe context, gebruikmakend van bestaande landschappelijke elementen.

Het project laat zien hoe dit thema ook op een eigentijdse manier/architectuur uitgevoerd kan worden, zonder te vervallen in (pot)sierlijke neostijlen uit het verleden.....

Mede door de opzet/oriëntatie van de woning is gestreefd naar een 0-energie concept.

     
  

   
  










John Lewis Marshall

_______________________________________________________________________________________

Architect: Emma architecten
Project: Kantoorgebouw DK23

De Danzigerkade in het westelijke havengebied van Amsterdam is een rauw stuk stad. De wind giert, het water wast, en de bebouwing getuigt van daadkracht vóór subtiliteit: grote golfplaten hallen herbergen stapels ruw hout. Het gebied is in ontwikkeling; het wordt getransformeerd naar een werkgebied waarin kantoren en bedrijfsruimten naast elkaar bestaan en waar de creatieve industrie een nieuw heenkomen zal vinden. Hier ontwierp Emma een kantoorgebouw over drie en een halve verdieping, op een plint van twee parkeerlagen. Het monolieten gebouw is geheel gehuld in een houten huid, die voor de entrees is opgetild. De glooiende lijnen van de huid doet vermoeden dat ze danst in de sterke wind die de havenpier overheerst. De houten gevel is uitgevoerd in afwisselend onbehandelde, ongeschaafde houten WRC planken en gladde sapupira latten. Op de koppen opent de pui zich naar het havengebied. Hier loopt het ritme van de sapupira latten door in de stijlen.

In de overbelichte interieurs verhuld het gebouw een intieme patio, geheel gematerialiseerd in noeste houten balken, het product waar de houthavens zijn naam aan heeft verdiend. Hier hebben de gebruikers een ruimte van rust, beschut van de wilde elementen op de kade.
























 Luuk Kramer

 _______________________________________________________________________________________

Architect: Commandeur Haumann architecten
Project: Verandawoning Almere-Poort

De dubbele verandawoning is geïnspireerd door de levensstijl van de opdrachtgever, die in Suriname opgroeide. De wens om zoveel mogelijk buiten te wonen op dit kleine kavel (178m2) heeft geleid tot de grote vrij hangende veranda op het zuiden. Deze refereert op een eigentijdse manier aan de veranda's in Paramaribo. Ook de kleurstelling met de lichtgele houten planken en felgele beplating bij de buitenplafonds, doet denken aan het zonnige Suriname.

Als antwoord op het kleine kavel is de bouwenvelop op de begane grond en de eerste verdieping maar voor de helft bebouwd. Op de woonverdieping, de eerste laag, bevindt zich aan de straatzijde een groot gebogen panorama-raam met uitzicht over de gracht, het park Het Green en de bossen in de verte. Op de tweede verdieping, die de hele bouwenvelop beslaat en daardoor fors uitkraagt ten opzichte van de ondergelegen verdieping, liggen alle vier slaapkamers en de badkamer. De ramen op deze verdieping zijn voorzien van een doorlopend band lamellen die voor privacy zorgen. Deze lamellen kunnen als luiken geopend worden.

Om de grote uitkraging op de tweede verdieping en de vrij hangende veranda te realiseren is voor een staalconstructie gekozen. Op de begane grond is een zwarte metselsteen als gevelafwerking gekozen.  
           
        
   Beeldmateriaal Commandeur Haumann architecten   Beeldmateriaal Commandeur Haumann architecten 
  
                                                                Luuk Kramer

 ______________________________________________________________________________________

Architect: Ingenieursbureau Boorsma
Project: Berging Boorsma Drachten

De berging bestaat uit twee uit elkaar geschoven basisvolumes, welke door een gemeenschappelijk trechtervormig dak worden verbonden.

Het basisvolume, dat is gebaseerd op een vierkante plattegrond, vloeit voort uit de trechtervorm van het dak. De zuidwesthoek van deze bouwmassa is uitgesneden tot buitenruimte. Deze ruimte heeft een relatie tot de terreininrichting voor het kantoorgebouw met houten, bolvormig kunstwerk en geeft de berging een extra dimensie als shelter annex follie. Tevens is het de natuurlijke locatie waar zich de trechteruitloop bevindt. Het smalle plattegronddeel, dat de buitenruimte omarmt, biedt plaats aan een kleine werkbank voor eenvoudige werkzaamheden.

Het tweede basisvolume biedt plaats aan de boottrailer en is voorzien van een zolder. Door het noordelijke dakschild van het trechterdak te verlengen en om te buigen, verbindt het dak de beide hoofdvolumes en ontstaat de noodzakelijke gebouwhoogte ter plaatse van de voornoemde zolder.

De berging is volledig in hout uitgevoerd. De hoofdvolumes bestaan uit houtskeletbouw wanden, bekleed met horizontale open gevelbekleding van fijnbezaagd western red cedar. De moduulmaat van de gevelbekleding dicteert de hoogtematen. De afwijkende gevelvlakken tussen de beide hoofdvolumes bestaan uit verticale western red cedar latten, welke zijn aangebracht tegen translucente polyester beplating. De liggers en de hoekkolom zijn uitgevoerd in gelamineerd lariks. Het trechterdak is vervaardigd van Fins vurentriplex van 18 mm dik, dat in vier lagen overlappend is verlijmd tot constructieve dakelementen. De EPDM dakbedekking is bij de dakranden omgeplakt en beëindigd met een halfronde druiplat. Rondom het gebouw en ter plaatse van de overdekte buitenruimte ligt splitverharding. Het hemelwater valt uit de western red cedar trechteruitloop en stroomt op zichtbare wijze over het betonnen zitelement weg.

    


                                        Ingenieursbureau Boorsma Drachten
_______________________________________________________________________________________

Architect: Jeanne Dekkers Architectuur
Project: Brandweerpost Houten

De brandweerpost is gesitueerd aan de rand van Houten in het volkstuinencomplex op De Kruisboog, een gebied met de zo specifieke volkstuintjesarchitectuur die voor Jeanne Dekkers Architectuur mede als inspiratiebron diende. Hout en transparante materialen uit de kassenbouw zijn, met veel oog voor het detail, op een hedendaagse wijze vertaald in een gebouw. De referentie aan de naam Houten is hierbij ook niet geheel toevallig. Door het gebruik van veel transparant materiaal wordt het werk van de brandweer zichtbaar gemaakt. Ondanks het fragiele karakter van het gevelmateriaal is het toch een robuust gebouw geworden wat uitdrukking geeft aan het stoere karakter van de brandweer.
De post kent een simpel programma dat uiteindelijk resulteerde in een heldere, volledig op de logistiek gebaseerde vormgeving. Het gebouw heeft een houten draagconstructie met wanden van dubbelwandige transparante kunststofplaten en een donkere gerecyclede kunststof. Het is indien nodig, eenvoudig opnieuw op te bouwen.
Het ontwerp is van een simpele eenvoud, oogt niet alleen fraai maar is eveneens uiterst duurzaam. De keuze voor de materialisatie in hout en gerecycled kunststof, met een sobere en strakke detaillering heeft tot een aanzienlijke besparing qua materiaalgebruik en –kosten geleid. Omdat het gebouw niet permanent in gebruik is, ontwikkelde Jeanne Dekkers Architectuur een slim, specifiek voor dit gebruik, optimaal effectieve energiehuishouding. Onze ambities om hier een baken voor de Houtense brandweer te realiseren zijn zeer zeker geslaagd.

       
    

                                              Daria Scagliola en Stijn Brakkee Rotterdam

_______________________________________________________________________________________

Architect: Mecanoo architecten
Project: Villa WageniningenVilla Wageningen

De villa is prachtig gesitueerd in de buurt van de Veluwe. Door de ligging op een heuvel hebben de bewoners vanuit de woonkamer een fraai uitzicht over de Rijn en haar uiterwaarden. Voor het ontwerp is dit spectaculaire uitzicht als uitgangspunt genomen wat resulteerde in een villa met organische vormen en een open, speelse structuur. Vanuit de leefkeuken kijk je uit over de 4 hectare grote tuin. De villa is rondom voorzien van terrassen en luifels, waardoor deze bijna lijkt te gaan zweven en het zicht naar de omgeving wordt ingekaderd. De luifel met hier en daar een opening biedt schaduw op warme zomerse dagen en beschutting in de herfst en het vroege voorjaar. Door de hoge rondgaande glazen pui vloeien binnenruimtes en buitenruimtes geleidelijk in elkaar over. Hierdoor en door de toepassing van veel hout wordt de eenheid met de natuur voelbaar en de villa op natuurlijke wijze in haar omgeving opgenomen.

   













Christian Richters Munster
_______________________________________________________________________________________

Architect: Tangram Architecten
Project: De Vier Seizoenen

De voormalige locatie van de Opstandingskerk aan de Laan van Orden in Apeldoorn werd bestemd voor woningbouw. Het plangebied ligt in een groene wijk met eenvoudige blokken van verschillende maat: appartementenflats en grondgebonden tweelaagse woningen wisselen er elkaar af. Deze verschillende schalen zijn doorgevoerd in het plan. Aan de noordzijde zijn daarom grondgebonden woningen toegevoegd, aan de Laan van Orden appartementenblokken.
Om een hoge dichtheid – aanmerkelijk hoger dan het gemiddelde uit de omgeving - en een maximum aan openheid te genereren, leidde dit naast een stapeling van woningtypen ook tot een stapeling van landschap. De grondgebonden patiowoningen aan de noordzijde en de parkeerkelder worden afgedekt met een groen vlak, zoals dat in de wijk veel vorkomt, dat afloopt naar de Laan van Orden. Dit groene veld vormt de basis voor de vier appartementenblokken die in hoogte aansluiten op de hogere bebouwing langs de Laan van Orden.

In het plan is gezocht naar maximale verdichting zonder het gevoel van transparantie, hoogwaardige kwaliteit en open verkaveling te verliezen. Daarnaast werd gestreefd naar privacy en comfort met behoud van de collectieve elementen in het complex. Dit is bereikt door vier appartementenclusters langs de ontsluitingsas te plaatsen op een basement van voorzieningen, parkeerruimte en grondgebonden woningen. Het nieuwe ensemble sluit aan op de omliggende wijk door de orthogonale hoofdopzet. Om de dichtheid van het appartementengedeelte te verzachten en acceptabel te maken, krijgen deze blokken zachte afgeronde vormen. Zo ontstaan er geen directe gevelconfrontaties en vloeit de ruimte gevoelsmatig door.
Het hellende maaiveld onder de torens geeft het geheel ruimte. Aan de noordzijde liggen de grondgebonden patio-woningen onder het opgetilde maaiveld. Hierdoor sluit het niet alleen aan bij de kleinschalige wijk, maar wordt er ook een extra verdichtingslag gemaakt.

De grootste uitdaging van het plan was het samenbrengen van twee verschillende schalen van de omgeving. Behalve de ruimtelijke configuratie heeft de materialisatie daarbij een belangrijk rol gespeeld.

   

                              John Lewis Marshall
_______________________________________________________________________________________