Groene Mient: studie in bruin en grijs

Den Haag, 12 juni 2018 08:22 | Door de redactie

Een samenleving wordt gebouwd door enkelingen volgens een eigen en een gedeelde agenda. Dat geeft veel spanning of, positief, dynamiek. Vaak is niet te zien hoe ooit iets tot stand kan komen. Dat gold ook voor de luchtspiegelingen van 33 woningeigenaren mét achterban, die nochtans solide bodem hebben gevonden in Groene Mient.

De groep woonverbeteraars zwom al sinds 2002 rond in uitgestrekte dromen, op trage schoolslag in niemandswater zonder bestemming te vinden. Toen het onbewoonde eiland Mient na tien jaar waterwaren in zicht kwam, schuimden brandingsgolven de zwemclub Vormidabel terug, waarna de groep uiteendruppelde. Van sommigen werd nooit meer iets vernomen. Maar op de droomstroom reden andere surfals aan, er werden – nieuwe naam, nieuwe energie - andere badmutsen opgedaan, en Vereniging Groene Mient wist: nu moeten we ras in de kleren, anders verdrinken we metterwater. Volgens de logboeken wordt Mient ten slotte in 2013 aangetikt en in februari 2014 aangekocht. Het Beloofde Eiland blijkt een oase op het westelijke vasteland van Den Haag in de Vruchtenbuurt, een ruim opgezette wijk in jaren 1930-stijl.

Kwakende kruiwagen
Mient of Meent betekent ‘gemeenschappelijke weide’ en dat klinkt veelbelovend, maar het duurde nog drie jaar voor alle 33 kikkers met aanhang hun plaats in de kwakende kruiwagen hadden gevonden. De hooggestemde ideeën waren tussenhands zeker niet verwaterd. Eendrachtig schaatste iedereen nu naar een sociaal-ecologisch woonproject, als een nieuw
Walden: in verbinding met zichzelf, elkaar, de buurt, de wereld, de natuur, en dat in een mix van generaties, culturen en kapitaal(on)krachtigen.

De vereniging wordt een CPO (Collectief Particulier Opdrachtgeverschap), inhoudende dat allen naar inzet, inkomen en gezinsgrootte hun eigen woning ontwikkelen. Liefst 38 architectenbureaus worden uitgenodigd. Vanuit een selectie van vijf treden de Architektenkombinatie Bos Hofman in samenwerking met. FilliéVerhoeven Architecten als keuze naar voren; beide bureaus zitten in één gebouw en hadden besloten samen de ontwerpuitdaging aan te gaan.

Systematische opzet

Begeleid door CPO-begeleidster Katja van der Valk, de architecten en aangestuurd vanuit een tiental eigen werkgroepen binnen de clusters Bouw, Buitenruimte, Communicatie, en Financiën en Juridisch werd de weg naar de eigen woning afgelegd. De systematische opzet moest voorkomen dat een onbouwbaar geheel van verschillen de bewoners voor al te hoge kosten zou stellen. Maar de heldere structuur maakte de exercitie zeker niet minder uitputtend.

Ook liepen de verlangens ver uiteen van vriendelijk organisch tot strak bijdetijds, van strikt wonen tot woon-werken, van starter tot senior en van biologische bakker tot decaan. Behalve geregeld overleg voerden de architecten 5 x 33 = 165 gesprekken met de bewoners over plattegronden, woningbreedtes, exacte locatie op de ecokavel, installatiesysteem, positie van ramen en deuren, aantal bouwlagen, op- en aanbouwen. 

Dit artikel is gepubliceerd in Het Houtblad 3/2018. Lees hier het complete artikel van Hans de Groot over Groene Mient.


Foto: François Verhoeven